Służba dla wsi to służba Bogu

(Grama sewa to Rama sewa)

      Venkatakrishna był całkowicie oddany grama sewie (pomocy mieszkańcom wsi). Mobilizował młodzież w kilku wioskach i organizował obozy medyczne oraz inne działania pomocowe. Pewnego razu, podczas trwania obozu, odkrył, że brakuje mu pieniędzy na lekarstwa. Nie mając innego wyjścia, sprzedał złoty pierścień podarowany mu przez Swamiego i doprowadził obóz do końca. Czuł wielką radość, używając pierścienia w tak szczytnym celu. Miesiąc później, gdy był w Parthi, Swami podszedł do niego i zapytał, jak przebiega sewa. Venkatakrishna odpowiedział, że dzięki Jego błogosławieństwom wszystko idzie dobrze. Swami zmaterializował srebrny pierścień i polecił mu, aby nosił go na palcu jako ochronny talizman, którego nie wolno sprzedawać. Udzielił mu padanamaskar (pokłon do stóp).
    Pewnego razu Venkatakrishna pełnił służbę w wiosce plemiennej. Członkowie plemienia to prości ludzie, którym często brakowało odpowiedniego jedzenia, schronienia oraz opieki zdrowotnej. Każdej rodzinie wręczył żywność, odzież, zdjęcie Sai oraz wibhuti (święty popiół). Opowiedział im o Swamim i o mocy Jego wibhuti. Jeden z mężczyzn, usłyszawszy o mocy wibhuti, wszedł do swojej chaty i przyniósł na rękach ciało małego chłopca. Wyjaśnił, że chłopiec zmarł w nocy i wkrótce miał być pochowany. Skoro jednak pojawiło się wibhuti, mężczyzna poprosił, aby ukazać jego moc przywracając dziecku życie.
    Venkatakrishna pomodlił się do Swamiego, prosząc o Jego interwencję. Intonując mantrę Sai Gayathri, nałożył wibhuti na czoło chłopca. Wkrótce wydarzył się cud. Chłopiec zaczął płakać.
prof. Anil Kumar „Love in Action” z 2017 roku (kwartalnik publikowany przez Sri Sathya Sai International Centre w Nowym Delhi)
 – tłum. E.GG.