Ofiary z kwiatów
Ofiary z kwiatów są zalecane, ale kwiaty szybko więdną i gniją. Tym, co Bóg kocha najbardziej są kwiaty zakwitające na drzewie ludzkiego życia, żywione i pielęgnowane przez jego własne umiejętności i szczerość. Są to kwiaty oznaczające cnoty człowieka, wyrastające w ogrodzie jego serca. Oto one:
Ahimsa: Niekrzywdzenie, które zawiera w sobie unikanie
zadawania cierpienia innym oraz zaniechanie podtrzymywania jakiejkolwiek myśli
o ranieniu lub poniżaniu innych.
Indrja Nigraham: Panowanie nad zmysłami. Człowiek nie
powinien gonić za zmysłowymi przyjemnościami.
Daja: Współczucie dla wszystkich
istot. Jest to Wiara, że cześć oddawana jakiemukolwiek Bogu dociera do
Najwyższego. Można również powiedzieć, że poniżenie jakiejkolwiek istoty jest poniżeniem
Najwyższego.
Kszama: Tolerancja, męstwo. Kszama jest utożsamiana z
prawdą, prawością, wiedzą, poświęceniem i radością. Daje ona pierwszeństwo
Boskim cechom. Bez niej człowiek nie może być szczęśliwy nawet przez chwilę.
Aby ją zdobyć i umocnić w sobie powinniście pełnić sadhanę.
Śanthi: Wewnętrzny pokój. To nie
oznacza, że człowiek nie powinien w ogóle reagować, bez względu na to co inni
mogą powiedzieć, czy jakkolwiek mogą go obrazić. To nie oznacza, że musi on być
spokojny jak głaz. Wewnętrzny pokój oznacza panowanie nad wszystkimi zmysłami i
namiętnościami. Obdarza on człowieka spokojnym umysłem i zrównoważonym
postrzeganiem. Modlitwa pokoju jest powtarzana trzy razy, na fizycznym,
umysłowym i duchowym planie. Człowiek nie powinien pozwalać sobie na gniew, ani
poddawać się lękowi.
Tapas: Wyrzeczenie jest szóstym
kwiatem ofiarowanym w modlitwie. Nie oznacza ono, że powinieneś opuścić żonę i
dzieci i zaszyć się w lesie. Wyrzeczenie jest całkowitą harmonią myśli, słów i
czynów.
Dhjana: Medytacja jest siódmym
kwiatem. Siedzenie w spokoju i oddawanie emocji i uczuć Bogu nie jest Dhjaną.
Człowiek z pomocą Boga powinien przemieniać swoje emocje, pragnienia i uczucia
w Boskie cechy. Nie powinien on sprowadzać Boga do swego poziomu, lecz podnosić
siebie do poziomu boskiego.
Sathyam: Prawda jest ósmym kwiatem.
Prawda jest tym, co pozostaje niezmienne i nie podlega modyfikacjom wraz z
upływem czasu. Bóg sam trwa niezmieniony od przeszłości, przez teraźniejszość
do przyszłości. Jeśli kiedyś ten kwiat zakwitnie w twoim sercu, nagrodzi cię on
wieczną świeżością.
Czcij Boga i
ofiaruj Mu te kwiaty. Teraz, kiedy używa się innych kwiatów, oddanie trwa,
dopóki człowiek nie wykroczy za próg pokoju modlitewnego. Kiedy wychodzi na
zewnątrz złość, zazdrość, gniew, chciwość i pożądanie biorą go w posiadanie i
degradują. Jak można zdobyć Łaskę Boga nie rozwijając cech wskazanych przez
kwiaty prawości? Jeśli ktoś uważa się za wielbiciela Sai musi poprzeć to
roszczenie pielęgnowaniem kwiatów cnót.
W Prashanthi Nilayam październik 1981
Przysłał: B. Sharma
(z SatGuru
tłum. J.R.)
