PANUJCIE
NAD ZMYSŁAMI
Fragment Dyskursu Sathya Sai Baby wygłoszonego w Sai Ramesh Hall w Brindawanie w dniu 30 maja 1999
(…)
Na ścieżce duchowości potrzebna jest determinacja, byście mogli stawić czoła
wszelkim przymusowym sytuacjom, które mogą się przydarzyć. Ta determinacja jest
prawdziwą pokutą (thapasem). Bez determinacji staje się ona gnuśnością (thamasem).
Gdy postanowiliście coś osiągnąć, nie ustawajcie, dopóki nie osiągniecie tego,
co chcecie. Zapragnąwszy czegoś, nie ustawajcie, dopóki nie spełni się wasze
pragnienie. Poprosiwszy o coś, nie przestawajcie, dopóki nie otrzymacie tego, o
co prosiliście. Musicie modlić się do Boga, zapominając o sobie i sprawić, by
przychylił się do waszej prośby. Prawdziwy wielbiciel nie zawraca w połowie
drogi.
(wiersz telugu)
Pielęgnujcie
ducha ofiarności i bądźcie gotowi do stawienia czoła wszelkim trudnościom. Na
sukhath labhyathe sukham (Szczęścia nie można osiągnąć dzięki szczęściu). Dawni
mędrcy i prorocy spotykali na swej drodze wiele trudności. Żywili się liśćmi i
bulwami. Dopiero po tych cierpieniach mogli otrzymać wizję Boga. Głosili światu:
Vedahametham Purusham mahantham aditya varnam thamasah parasthath (Ludzie,
widzieliśmy Boga, który jest ponad ciemnością ignorancji, świecąc oślepiającym
blaskiem tysiąca słońc). Mówili również: „Jest On wszechobecny. Widzieliśmy Go
nie na zewnątrz, lecz we wnętrzu nas samych. Wy możecie Go również zobaczyć,
zwróciwszy swe spojrzenie do wewnątrz”.
W
celu osiągnięcia boskości należy podjąć duchową sadhanę. Jaki rodzaj sadhany?
Nie pokutę czy medytację. Należy kontrolować zmysły. Mniej mówcie, więcej
róbcie. Tylko wówczas jednostka, społeczeństwo i kraj jako całość będą dobrze
prosperować. Nie marnujcie czasu. Czas jest Bogiem. Zmarnowany czas to
zmarnowane życie. Upaniszady mówią, że ludzkie życie jest najświętsze i
wyjątkowe. Uświęcajcie więc swoje życie poprzez kontemplowanie Boga. Jemu
ofiarujcie wszystkie swoje działania. Tylko wtedy, będziecie mogli osiągnąć
pokój.
tłum. Fryderyk Listwan